چه چیزی باعث تشنج میشود؟

افرادی که دچار تشنج می‌شوند اولین چیزی که به ذهن آن ها می رسد این است که ممکن است مبتلا به بیماری صرع مبتلا شده باشند ولی فقط صرع نیست که باعث تشنج  میشود اما در واقع چه چیزی باعث تشنج میشود؟

در واقع، تشنج یک پدیده پیچیده است که علاوه بر صرع، عوامل متعدد دیگری نیز می‌توانند آن را ایجاد کنند. از عوامل ژنتیکی و مغزی گرفته تا عوامل محیطی و روانی همه این موارد ممکن است فرد را دچار تشنج کند.

آیا می‌دانستید که استرس، بیماری‌های عصبی، حتی اضطراب و افسردگی نیز می‌توانند عواملی باشند که تشنج را به وجود آورند؟ در این مطلب از مجله تخصصی معز و اعصاب برین مگ به بررسی عمیق این سوال که چیزی باعث تشنج میشود می‌پردازیم پس تا انتهای مطلب با ما همراه باشید.

تشنج چیست؟

تشنج یک اختلال الکتریکی است که به طور  ناگهانی و کنترل نشده در مغز اتفاق می‌افتد. می تواند باعث تغییر در رفتار، حرکات، احساسات و آگاهی شود.

تشنج ممکن است برای هر فردی در هر سنی اتفاق بیفتد، اما در کودکان خردسال و بزرگسالان بیشتر شایع است. مشاهده آن‌ها می‌تواند ترسناک باشد، اما بیشتر تشنج‌ها فقط چند دقیقه طول می‌کشند و آسیب پایداری ایجاد نمی‌کنند.

در طول تشنج، فرد ممکن است علائم مختلفی را تجربه کند. اینها می تواند شامل گیجی، خیره شدن بی حالت، حرکات تند و تیز غیرقابل کنترل بازوها و پاها، از دست دادن هوشیاری یا احساس ناگهانی ترس یا اضطراب باشد.

پس از تشنج، فرد ممکن است احساس خستگی، گیجی یا سردرد کند. در حالی که برخی از افراد ممکن است در طول زندگی خود یک تشنج داشته باشند، برخی دیگر ممکن است تشنج های مکرر داشته باشند که وضعیتی به نام صرع است.

علائم رایج تشنج چیست؟

علائم رایج تشنج شامل موارد زیر است:

  • تغییر در وضعیت هوشیاری یا سطح آگاهی
  • حرکات غیرارادی و تکراری اندام‌ها، به خصوص لرزش و انقباض شدید عضلات بازوها، پاها یا تنه
  • از دست دادن کنترل بدن و احتمال سقوط یا زمین خوردن
  • خیره شدن به یک نقطه یا نگاه ثابت
  • احساس ناگهانی ترس یا اضطراب قبل از شروع تشنج
  • تغییرات در بینایی یا احساس سرگیجه
  • احساس درد در ناحیه شکم
  • سردرد
  • تغییر در وضعیت روانی
  • مشکلات تنفسی یا وقفه‌های کوتاه در تنفس
 

در برخی موارد، افراد ممکن است قبل از شروع تشنج اصلی، علائم هشداردهنده‌ای را تجربه کنند که به آن “اورا” گفته می‌شود،مهم است توجه داشته باشیم که شدت و نوع علائم می‌تواند بسته به نوع تشنج (مانند تشنج کانونی یا گسترده) متفاوت باشد.

چه چیزی باعث تشنج میشود؟

تشنج چقدر طول می کشد؟

طول مدت تشنج می‌تواند بسته به نوع آن ممکن است  متفاوت باشد، اما معمولاً اکثر تشنج‌ها کوتاه‌مدت هستند. تشنج‌های تونیک-کلونیک (که قبلاً به نام گراندمال شناخته می‌شدند) معمولاً بین ۱ تا ۳ دقیقه طول می‌کشند. این نوع تشنج که از دراماتیک‌ترین انواع تشنج محسوب می‌شود، می‌تواند باعث از دست دادن ناگهانی هوشیاری، سفت شدن بدن و لرزش شود و ممکن است چند دقیقه ادامه یابد.

انواع دیگر تشنج مانند تشنج تونیک معمولاً کمتر از ۲۰ ثانیه طول می‌کشند. تشنج‌های پنهان که بیشتر در کودکان رخ می‌دهد، به طور معمول بین ۵ -۱۰ ثانیه ادامه می‌یابند. اگر تشنجی بیش از ۵ دقیقه طول بکشد یا فرد پس از تشنج به هوشیاری کامل برنگردد، این وضعیت را تشنج طولانی یا وضعیت صرعی می‌نامند که نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارد.

 

چه چیزی باعث تشنج میشود؟

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ نورون ها با ارسال سیگنال های الکتریکی و شیمیایی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. این سیگنال ها که اغلب به عنوان زبان رمز شده مغز شناخته می شوند، اطلاعات را بین قسمت های مختلف مغز منتقل می کنند و پایه و اساس تمام افکار، احساسات و اعمال ما را تشکیل می دهند.

مسیرهای ارتباطی پیچیده در مغز ما برای عملکرد طبیعی بسیار مهم است. هنگامی که این مسیرها مختل شوند، می تواند منجر به عواقب جدی شود. یکی از این پیامدها تشنج است. تشنج زمانی رخ می دهد که فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در گروهی از سلول های عصبی وجود داشته باشد. این فعالیت غیر طبیعی می تواند علائم مختلفی از جمله لرزش، گیجی و حتی از دست دادن هوشیاری ایجاد کند.

در ادامه به بررسی عمیق این که چه چیزی باعث تشنج میشوند خواهیم پرداخت:

۱. بیماری صرع

صرع یکی از شایع‌ترین علل تشنج است. این بیماری مزمن مغزی باعث می‌شود گروهی از سلول‌های عصبی در مغز سیگنال‌های الکتریکی غیرطبیعی تولید کنند که منجر به بروز تشنج می‌شود. صرع می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما معمولاً در دوران کودکی یا بعد از ۶۰ سالگی شروع می‌شود. این بیماری اغلب مادام‌العمر است، اما در برخی موارد ممکن است به مرور زمان بهبود یابد.

علل دقیق صرع در بسیاری از موارد ناشناخته است، اما عواملی مانند سابقه خانوادگی، آسیب‌های مغزی حین تولد، ضربه به سر، سکته مغزی، تومورهای مغزی، عفونت‌های مغزی و اختلالات ژنتیکی می‌توانند در بروز آن نقش داشته باشند.

تشخیص صرع معمولاً بر اساس سابقه تشنج‌های مکرر و آزمایش‌هایی مانند نوار مغز (EEG) و تصویربرداری مغز انجام می‌شود. درمان صرع عمدتاً با داروهای ضد تشنج صورت می‌گیرد و هدف آن کنترل حملات تشنجی و بهبود کیفیت زندگی بیمار است.

۲.چه چیزی باعث تشنج میشود؟ ( تب بالا)

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ تب بالا، به ویژه در کودکان، یکی از علل شایع تشنج است. این نوع تشنج که به “تشنج ناشی از تب” یا “تب و تشنج” معروف است،

معمولاً در کودکان بین ۶ ماه تا ۵ سال رخ می‌دهد. تشنج ناشی از تب زمانی اتفاق می‌افتد که دمای بدن کودک به سرعت افزایش می‌یابد یا به بیش از ۳۸ درجه سانتیگراد می‌رسد.

این نوع تشنج اگرچه می‌تواند برای والدین ترسناک باشد، اما معمولاً کوتاه مدت است و به ندرت باعث آسیب دائمی می‌شود.علت دقیق اینکه چرا تب باعث تشنج می‌شود هنوز کاملاً مشخص نیست، اما محققان معتقدند که افزایش سریع دمای بدن می‌تواند باعث تحریک بیش از حد سلول‌های عصبی در مغز شود.

عوامل ژنتیکی نیز ممکن است در حساسیت برخی کودکان به تشنج ناشی از تب نقش داشته باشند. مهم است بدانیم که اکثر کودکانی که تشنج ناشی از تب را تجربه می‌کنند، در آینده دچار صرع نمی‌شوند. با این حال، در صورت مشاهده تشنج در کودک، باید فوراً با پزشک تماس گرفت تا علت دقیق آن مشخص شود و مراقبت‌های لازم انجام گیرد.

۳. کمبود خواب

 

کمبود خواب یکی از عوامل شناخته شده در ایجاد تشنج است. خواب ناکافی می‌تواند باعث افزایش تحریک‌پذیری سلول‌های عصبی مغز شود و احتمال بروز تشنج را افزایش دهد. این موضوع به ویژه در افرادی که مستعد تشنج هستند یا سابقه صرع دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. کمبود خواب می‌تواند باعث خستگی مزمن، استرس و اختلال در ریتم شبانه‌روزی بدن شود که همه این عوامل می‌توانند خطر تشنج را افزایش دهند.

برای پیشگیری از تشنج ناشی از کمبود خواب، داشتن یک برنامه خواب منظم و کافی بسیار مهم است. توصیه می‌شود بزرگسالان هر شب بین ۷ تا ۹ ساعت خواب داشته باشند.

همچنین، ایجاد یک محیط آرام و مناسب برای خواب، پرهیز از مصرف کافئین و الکل قبل از خواب، و انجام فعالیت‌های آرامش‌بخش قبل از خواب می‌تواند به بهبود کیفیت خواب کمک کند.

افرادی که مبتلا به صرع هستند یا سابقه تشنج دارند، باید به طور ویژه به الگوی خواب خود توجه کنند و در صورت مشاهده هرگونه تغییر در وضعیت تشنج‌ها یا خواب خود، با پزشک مشورت کنند

۴. کمبود سدیم خون (هیپوناترمی)

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ کمبود سدیم خون یا هیپوناترمی یکی از علل بالقوه تشنج است. سدیم یک الکترولیت ضروری است که نقش مهمی در حفظ تعادل آب در داخل و اطراف سلول‌های بدن ایفا می‌کند و برای عملکرد صحیح عضلات و اعصاب ضروری است.

 وقتی سطح سدیم در خون به طور غیرطبیعی کاهش می‌یابد، می‌تواند منجر به اختلالات عصبی و عضلانی شود.

هیپوناترمی می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله مصرف بیش از حد آب، استفراغ یا اسهال شدید، نارسایی قلبی، کلیوی یا کبدی، و برخی داروها رخ دهد. این وضعیت می‌تواند علائمی مانند ضعف، خستگی، سردرد، تهوع، استفراغ، گیجی و تحریک‌پذیری ایجاد کند و در موارد شدیدتر منجر به تشنج، کما و حتی مرگ شود.

تشنج ناشی از هیپوناترمی به دلیل اختلال در تعادل الکترولیتی و تحریک بیش از حد سلول‌های عصبی رخ می‌دهد. وقتی سطح سدیم به سرعت کاهش می‌یابد، مغز به ویژه نسبت به این تغییرات حساس است و می‌تواند به سرعت واکنش نشان دهد. این واکنش‌ها می‌توانند به صورت تشنج‌های ناگهانی و شدید بروز کنند.

 برای پیشگیری و درمان هیپوناترمی، مهم است که سطح آب و الکترولیت‌های بدن به طور متعادل نگه داشته شود. در موارد خفیف، افزایش مصرف نمک و کاهش مصرف آب می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما در موارد شدیدتر نیاز به مداخلات پزشکی و دریافت مایعات حاوی سدیم وجود دارد. اگر علائم شدید مانند تشنج یا از دست دادن هوشیاری مشاهده شود، باید فوراً به مراکز درمانی مراجعه کرد

۵. چه چیزی باعث تشنج میشود؟ (داروها)

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ استفاده از برخی داروها می‌تواند یکی از علل بروز تشنج باشد. این موضوع به چند دلیل مختلف می‌تواند رخ دهد:

  • تداخلات دارویی: برخی داروها ممکن است با داروهای ضد تشنج تداخل داشته باشند و اثربخشی آنها را کاهش دهند. این امر می‌تواند باعث افزایش احتمال بروز تشنج در افرادی شود که سابقه صرع دارند.
 
  • اثرات جانبی مستقیم: برخی داروها به طور مستقیم می‌توانند خطر تشنج را افزایش دهند. این داروها ممکن است آستانه تشنج را در مغز پایین بیاورند یا باعث تحریک بیش از حد سیستم عصبی شوند.
 
  • تغییر در سطح الکترولیت‌ها: بعضی داروها می‌توانند باعث تغییر در سطح الکترولیت‌های بدن شوند. به عنوان مثال، کاهش سطح سدیم خون (هیپوناترمی) که می‌تواند در اثر مصرف برخی داروها رخ دهد، می‌تواند منجر به تشنج شود.
 
  • قطع ناگهانی دارو: قطع ناگهانی برخی داروها، به خصوص داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب، می‌تواند باعث بروز علائم ترک شود که یکی از این علائم می‌تواند تشنج باشد.
 
  • مسمومیت دارویی: مصرف بیش از حد برخی داروها می‌تواند منجر به مسمومیت شود که یکی از عوارض آن می‌تواند تشنج باشد.
 

برخی از داروهایی که ممکن است خطر تشنج را افزایش دهند عبارتند از:

  • برخی آنتی‌بیوتیک‌ها
  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای ضد روان پریشی
  • برخی داروهای ضد درد
  • داروهای ضد آلرژی
  • برخی داروهای ضد تهوع
 

مهم است که بیماران همیشه داروهای خود را طبق دستور پزشک مصرف کنند و هرگونه تغییر در مصرف دارو را با پزشک خود در میان بگذارند. همچنین، اگر فردی سابقه تشنج دارد، باید پزشک خود را از این موضوع آگاه کند تا در تجویز داروهای جدید احتیاط لازم صورت گیرد.

۶. آسیب به سر

آسیب به سر یکی از علل مهم و جدی تشنج است. ضربه به سر می‌تواند به طرق مختلفی باعث ایجاد تشنج شود. آسیب مستقیم به بافت مغز می‌تواند الگوی طبیعی فعالیت الکتریکی مغز را مختل کند و منجر به تشنج شود. همچنین، ضربه شدید به سر ممکن است باعث خونریزی در ناحیه مغز شود که این خونریزی می‌تواند فشار بر بافت مغز وارد کرده و باعث تحریک غیرطبیعی سلول‌های عصبی و در نتیجه تشنج شود.

پس از آسیب به سر، مغز ممکن است متورم شود که این تورم می‌تواند فشار داخل جمجمه را افزایش داده و منجر به اختلال در عملکرد طبیعی مغز و بروز تشنج شود. علاوه بر این، پس از بهبود اولیه آسیب مغزی، ممکن است بافت اسکار در محل آسیب تشکیل شود که می‌تواند به عنوان یک کانون تحریک عمل کرده و باعث تشنج‌های مکرر در آینده شود.

تشنج‌های ناشی از آسیب به سر می‌توانند بلافاصله پس از آسیب رخ دهند یا حتی سال‌ها بعد از حادثه بروز کنند، به همین دلیل افرادی که سابقه آسیب جدی به سر دارند باید تحت نظارت پزشکی دقیق قرار گیرند.

۷. چه چیزی باعث تشنج میشود؟ (سکته مغزی)

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ سکته مغزی یکی از علل مهم بروز تشنج است. سکته مغزی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به بخشی از مغز قطع شده یا کاهش می‌یابد، که منجر به آسیب و مرگ سلول‌های مغزی در آن ناحیه می‌شود.

 این آسیب می‌تواند الگوی طبیعی فعالیت الکتریکی مغز را مختل کند و باعث ایجاد تشنج شود. تشنج‌های ناشی از سکته مغزی می‌توانند بلافاصله پس از سکته یا حتی چند هفته تا چند ماه بعد از آن رخ دهند.

تشنج‌های پس از سکته مغزی به دو دسته تقسیم می‌شوند: تشنج‌های حاد که در هفته اول پس از سکته رخ می‌دهند و تشنج‌های تأخیری که پس از هفته اول اتفاق می‌افتند.

عوامل خطر برای بروز تشنج پس از سکته شامل شدت سکته، محل آسیب در مغز (به ویژه اگر قشر مغز درگیر شده باشد)، و نوع سکته (سکته‌های خونریزی دهنده بیشتر از سکته‌های ایسکمیک با خطر تشنج همراه هستند) می‌باشد. درمان تشنج‌های ناشی از سکته مغزی معمولاً شامل استفاده از داروهای ضد تشنج است، اما مدیریت عوامل خطر سکته و بهبود جریان خون مغز نیز در پیشگیری از تشنج‌های بعدی اهمیت دارد.

چه چیزی باعث تشنج میشود؟

۸. تومورهای مغزی

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ تومورهای مغزی می‌توانند باعث بروز تشنج شوند. این تومورها می‌توانند خوش‌خیم یا بدخیم باشند و با رشد خود در بافت مغز، باعث اختلال در عملکرد طبیعی سلول‌های عصبی شوند.

تومورها می‌توانند به چند روش منجر به تشنج شوند: اول، با فشار مستقیم بر بافت مغز و تحریک غیرطبیعی نورون‌ها؛ دوم، با ایجاد التهاب در بافت اطراف تومور که می‌تواند باعث تحریک‌پذیری بیشتر سلول‌های عصبی شود؛ و سوم، با اختلال در جریان خون و متابولیسم طبیعی مغز در ناحیه اطراف تومور.تشنج‌های ناشی از تومور مغزی می‌توانند اولین علامت وجود تومور باشند و در برخی موارد، حتی قبل از تشخیص تومور رخ دهند.

نوع و شدت تشنج‌ها می‌تواند بسته به محل، اندازه و سرعت رشد تومور متفاوت باشد. برای مثال، تومورهای لوب گیجگاهی اغلب با تشنج‌های پیچیده کانونی همراه هستند، در حالی که تومورهای لوب پیشانی ممکن است باعث تشنج‌های حرکتی شوند.

درمان تشنج‌های ناشی از تومور مغزی معمولاً شامل ترکیبی از داروهای ضد تشنج و درمان اصلی تومور (مانند جراحی، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی) است. در برخی موارد، حتی پس از درمان موفق تومور، ممکن است تشنج‌ها ادامه یابند و نیاز به درمان طولانی مدت با داروهای ضد تشنج باشد.

۹. بیماری کلیوی و کبدی

بیماری‌های کلیوی و کبدی می‌توانند از علل بروز تشنج باشند. در بیماری‌های کلیوی پیشرفته، اختلال در عملکرد کلیه‌ها می‌تواند منجر به تجمع مواد زائد و سموم در خون شود.

این مواد می‌توانند بر عملکرد طبیعی مغز تأثیر گذاشته و باعث تحریک‌پذیری بیش از حد سلول‌های عصبی شوند.

همچنین، اختلال در تعادل الکترولیت‌ها، به ویژه سدیم و کلسیم، که در بیماری‌های کلیوی شایع است، می‌تواند خطر بروز تشنج را افزایش دهد.در مورد بیماری‌های کبدی، نارسایی کبد می‌تواند منجر به تجمع آمونیاک و سایر مواد سمی در خون شود که این مواد می‌توانند از سد خونی-مغزی عبور کرده و بر عملکرد مغز تأثیر بگذارند.

این وضعیت که به آنسفالوپاتی کبدی معروف است، می‌تواند علائمی از جمله گیجی، تغییرات رفتاری و در موارد شدید، تشنج ایجاد کند. علاوه بر این، اختلال در عملکرد کبد می‌تواند باعث اختلال در متابولیسم داروها شود، که این امر می‌تواند خطر تشنج ناشی از مسمومیت دارویی را افزایش دهد.

۱۰. بیماری قلبی

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ بیماری‌های قلبی می‌توانند به طرق مختلف با تشنج ارتباط داشته باشند. یکی از مهم‌ترین ارتباط‌ها، کاهش جریان خون به مغز است که می‌تواند در اثر نارسایی قلبی، آریتمی‌های قلبی یا سکته قلبی رخ دهد. وقتی جریان خون به مغز کاهش می‌یابد، اکسیژن و مواد مغذی کافی به سلول‌های مغزی نمی‌رسد و این می‌تواند منجر به اختلال در عملکرد طبیعی نورون‌ها و در نتیجه بروز تشنج شود.

همچنین، برخی از داروهای قلبی می‌توانند بر سطح الکترولیت‌های خون تأثیر بگذارند که این امر نیز می‌تواند خطر بروز تشنج را افزایش دهد. از طرف دیگر، تشنج‌های طولانی مدت می‌توانند فشار زیادی بر سیستم قلبی-عروقی وارد کنند و در افراد مبتلا به بیماری قلبی، خطر عوارض قلبی را افزایش دهند.

به همین دلیل، افراد مبتلا به بیماری قلبی که دچار تشنج می‌شوند، نیاز به مراقبت‌های ویژه و نظارت دقیق پزشکی دارند تا هر دو وضعیت به طور مناسب مدیریت شود.

۱۱. چه چیزی باعث تشنج میشود؟ (گرمازدگی)

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ گرمازدگی می‌تواند یکی از علل بروز تشنج به ویژه در کودکان و افراد مسن است. زمانی که بدن در معرض گرمای شدید قرار می‌گیرد و قادر به تنظیم دمای خود نیست، دمای مرکزی بدن به سرعت افزایش می‌یابد.

 این افزایش دما می‌تواند بر عملکرد طبیعی مغز تأثیر بگذارد و باعث اختلال در فعالیت الکتریکی نورون‌ها شود.

همچنین، گرمازدگی می‌تواند منجر به از دست دادن آب و الکترولیت‌های بدن شود که این امر نیز خطر بروز تشنج را افزایش می‌دهد.

علائم گرمازدگی شامل سردرد شدید، گیجی، تهوع، پوست داغ و خشک، و در موارد شدید، تشنج و از دست دادن هوشیاری است. برای پیشگیری از تشنج ناشی از گرمازدگی، مهم است که در هوای گرم به اندازه کافی آب بنوشید، از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب خودداری کنید و در صورت مشاهده علائم اولیه گرمازدگی، فوراً به دنبال خنک کردن بدن و دریافت کمک‌های پزشکی باشید.

 

۱۲. چه چیزی باعث تشنج میشود؟( عفونت ها)

عفونت‌های مغزی مانند مننژیت (التهاب پرده‌های مغزی) و آنسفالیت (التهاب بافت مغز) به طور مستقیم بر عملکرد مغز تأثیر می‌گذارند و می‌توانند باعث تحریک‌پذیری بیش از حد سلول‌های عصبی و در نتیجه تشنج شوند.

حتی عفونت‌های سیستمیک مانند سپسیس (عفونت خون) نیز می‌توانند با ایجاد تب بالا، اختلال در تعادل الکترولیت‌ها و کاهش اکسیژن‌رسانی به مغز، خطر بروز تشنج را افزایش دهند.

در کودکان، تب ناشی از عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی می‌تواند منجر به تشنج‌های ناشی از تب شود. همچنین، برخی از عفونت‌های انگلی مانند کیست هیداتید یا توکسوپلاسموز که می‌توانند مغز را درگیر کنند، نیز با افزایش خطر تشنج همراه هستند. به همین دلیل، تشخیص و درمان سریع عفونت‌ها، به ویژه در افرادی که مستعد تشنج هستند، بسیار مهم است.

۱۳. داروهای غیر قانونی مانند کوکائین و آمفتامین

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ داروهای غیرقانونی مانند کوکائین و آمفتامین می‌توانند خطر بروز تشنج را به طور قابل توجهی افزایش دهند. این مواد با تحریک بیش از حد سیستم عصبی مرکزی، باعث آزاد شدن مقادیر زیادی از انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند دوپامین و نوراپی‌نفرین می‌شوند که می‌تواند منجر به تحریک‌پذیری بیش از حد نورون‌ها و در نتیجه تشنج شود.

همچنین، این مواد می‌توانند باعث اختلال در جریان خون مغز و متابولیسم گلوکز شوند که زمینه‌ساز تشنج است. برخی از این مواد مانند آمفتامین‌ها می‌توانند دمای بدن را به شدت افزایش دهند که این امر خود می‌تواند خطر تشنج را بالا ببرد.

علاوه بر این، مصرف این مواد می‌تواند آستانه تشنج را در مغز پایین بیاورد، یعنی مغز را نسبت به محرک‌هایی که معمولاً باعث تشنج نمی‌شوند، حساس‌تر کند. قطع ناگهانی مصرف این مواد پس از استفاده طولانی مدت نیز می‌تواند منجر به علائم ترک شود که یکی از این علائم می‌تواند تشنج باشد.

به همین دلیل، افرادی که سابقه تشنج دارند باید به شدت از مصرف این مواد خودداری کنند و افرادی که این مواد را مصرف می‌کنند باید از خطرات جدی آن، از جمله احتمال بروز تشنج، آگاه باشند.

چه چیزی باعث تشنج میشود؟

۱۴. سوءمصرف الکل، هنگام قطع الکل یا مسمومیت شدید با آن

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ سوءمصرف الکل می‌تواند در سه مرحله مختلف باعث بروز تشنج شود: مصرف مزمن، قطع ناگهانی و مسمومیت شدید.

در مصرف مزمن و طولانی مدت، الکل باعث تغییرات شیمیایی در مغز می‌شود که حساسیت نورون‌ها را افزایش می‌دهد.

هنگام قطع ناگهانی الکل پس از مصرف طولانی مدت، بدن دچار علائم ترک می‌شود که یکی از خطرناک‌ترین آنها تشنج است. این نوع تشنج معمولاً در ۴۸ ساعت اول پس از قطع مصرف رخ می‌دهد.

 در مورد مسمومیت شدید با الکل، سطح بالای الکل در خون می‌تواند باعث اختلال شدید در عملکرد مغز و سیستم عصبی شود که منجر به تشنج می‌گردد.

علاوه بر این، مصرف الکل می‌تواند باعث کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری شود که خود می‌تواند خطر تشنج را افزایش دهد.

به همین دلیل، افرادی که سابقه تشنج دارند یا در معرض خطر آن هستند، باید از مصرف الکل خودداری کنند و افرادی که قصد ترک الکل دارند، باید این کار را تحت نظارت پزشکی انجام دهند تا خطر بروز تشنج و سایر عوارض جدی کاهش یابد.

علت تشنج در کودکان چیست؟

تشنج در کودکان می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. یکی از شایع‌ترین علل تشنج در کودکان، تب بالاست که به آن تشنج ناشی از تب یا تب و تشنج گفته می‌شود.

این نوع تشنج معمولاً در کودکان بین ۶ ماه تا ۵ سال رخ می‌دهد و زمانی اتفاق می‌افتد که دمای بدن کودک به سرعت افزایش می‌یابد یا به بیش از ۳۸ درجه سانتیگراد می‌رسد.

عوامل دیگری که می‌توانند باعث تشنج در کودکان شوند شامل عفونت‌های مغزی مانند مننژیت یا آنسفالیت، ضربه به سر، اختلالات متابولیک، مسمومیت‌ها و برخی بیماری‌های ژنتیکی هستند.در برخی موارد، تشنج در کودکان می‌تواند نشانه‌ای از صرع باشد.

صرع یک اختلال مزمن مغزی است که باعث می‌شود گروهی از سلول‌های عصبی در مغز سیگنال‌های الکتریکی غیرطبیعی تولید کنند. عوامل خطر برای صرع در کودکان شامل سابقه خانوادگی، آسیب‌های مغزی حین تولد، عفونت‌های مغزی و اختلالات ژنتیکی می‌باشد.

همچنین، در برخی موارد، علت دقیق تشنج در کودکان مشخص نیست که به آن تشنج ایدیوپاتیک گفته می‌شود. مهم است که در صورت مشاهده تشنج در کودک، فوراً با پزشک تماس گرفته شود تا علت دقیق آن مشخص شده و درمان مناسب آغاز گردد.

چه چیزی باعث تشنج در خواب میشود؟

تشنج در خواب می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. یکی از شایع‌ترین علل، صرع شبانه است که در آن فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز در طول خواب رخ می‌دهد. این نوع صرع می‌تواند ژنتیکی باشد یا به دلیل آسیب‌های مغزی قبلی ایجاد شود.

 عوامل دیگری که می‌توانند باعث تشنج در خواب شوند شامل اختلالات خواب مانند آپنه خواب، محرومیت از خواب، استرس، مصرف الکل یا داروها، و تغییرات هورمونی هستند. همچنین، برخی افراد ممکن است به دلیل حساسیت به تغییرات در چرخه خواب و بیداری، مستعد تشنج در زمان‌های خاصی از شب باشند.

 در برخی موارد، ممکن است نیاز به انجام مطالعات خواب باشد تا ارتباط بین الگوهای خواب و وقوع تشنج مشخص شود. درمان تشنج در خواب بسته به علت آن متفاوت است و می‌تواند شامل دارودرمانی، تغییر در سبک زندگی، یا درمان اختلالات خواب زمینه‌ای باشد. افرادی که دچار تشنج در خواب می‌شوند باید حتماً با پزشک متخصص مشورت کنند تا برنامه درمانی مناسب برای آنها تدوین شود.

 

چه چیزی باعث استفراغ و کف دهان به هنگام تشنج میشود؟

 

استفراغ و کف کردن دهان از علائم شایع در برخی انواع تشنج هستند که به دلیل اختلال در عملکرد طبیعی مغز و سیستم عصبی رخ می‌دهند.

هنگام تشنج، فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز می‌تواند باعث تحریک مراکز عصبی مرتبط با استفراغ شود که منجر به تهوع و استفراغ می‌گردد. همچنین، انقباضات غیرارادی عضلات فک و دهان در حین تشنج می‌تواند باعث افزایش تولید بزاق شود. این بزاق اضافی همراه با انقباضات عضلانی دهان و تنفس نامنظم، باعث ایجاد کف در دهان می‌شود.

علاوه بر این، در برخی موارد، انسداد موقت راه هوایی در حین تشنج می‌تواند باعث تجمع ترشحات و ایجاد کف در دهان گردد. این علائم اگرچه می‌توانند ترسناک به نظر برسند، اما معمولاً پس از پایان حمله تشنج برطرف می‌شوند.

با این حال، در صورت مشاهده این علائم، به ویژه اگر برای اولین بار رخ می‌دهند، باید فوراً با پزشک مشورت کرد تا علت دقیق تشنج مشخص شده و درمان مناسب آغاز گردد.

چه چیزی باعث تشنج میشود؟

آیا استرس و افسردگی می تواند باعث بروز تشنج شود؟

چه چیزی باعث تشنج میشود؟ استرس و افسردگی می‌توانند به عنوان عوامل تحریک‌کننده یا تشدیدکننده تشنج عمل کنند. استرس مزمن می‌تواند باعث تغییرات هورمونی و شیمیایی در بدن شود که می‌تواند آستانه تشنج را پایین بیاورد و فرد را مستعد حملات تشنجی کند.

 همچنین، افسردگی می‌تواند با اختلال در الگوی خواب، تغییرات در سطح هورمون‌ها و انتقال دهنده‌های عصبی و کاهش پایبندی به رژیم دارویی در افراد مبتلا به صرع، خطر بروز تشنج را افزایش دهد. علاوه بر این، برخی از داروهای ضد افسردگی می‌توانند در برخی افراد خطر تشنج را افزایش دهند.

بنابراین، مدیریت استرس و درمان افسردگی می‌تواند نقش مهمی در کنترل تشنج، به ویژه در افرادی که مستعد این حملات هستند، داشته باشد.

 افرادی که دچار تشنج می‌شوند و همزمان با استرس یا افسردگی مواجه هستند، باید حتماً با پزشک خود مشورت کنند تا برنامه درمانی جامعی که هم به مدیریت تشنج و هم به سلامت روان آنها توجه دارد، تدوین شود.

آیا تشنج می تواند باعث مرگ شود؟

تشنج در موارد نادر می‌تواند منجر به مرگ شود. در طول تشنج، فرد ممکن است وقفه‌های تنفسی کوتاهی را تجربه کند که اگر طولانی شوند و بدون درمان باقی بمانند، می‌توانند باعث قطع علائم حیاتی و مرگ شوند.

همچنین، تشنج می‌تواند منجر به حوادثی شود که خطر مرگ را افزایش می‌دهند، مانند سقوط و آسیب به سر، غرق شدن هنگام شنا یا حمام، یا تصادفات رانندگی اگر تشنج حین رانندگی رخ دهد.

در موارد نادر، تشنج‌های طولانی و مداوم (وضعیت صرعی) که بیش از ۵ دقیقه طول بکشند، می‌توانند آسیب جدی به مغز وارد کنند و تهدیدکننده حیات باشند. با این حال، باید توجه داشت که اکثر تشنج‌ها خود به خود پایان می‌یابند و با مدیریت مناسب و درمان به موقع، خطر مرگ ناشی از تشنج بسیار کم است.

در هنگام تشنج چه باید کرد؟

هنگام وقوع تشنج، اولویت اصلی اطمینان از ایمنی فرد مبتلا است. اگرچه اکثر تشنج‌ها خود به خود برطرف می‌شوند، اما اقدامات زیر را می‌توان در حین تشنج انجام داد:

  1. از محدود کردن حرکات فرد خودداری کنید.
  2. با احتیاط، فرد را به پهلو در یک فضای باز روی زمین قرار دهید.
  3. لباس‌های تنگ را شل کنید و عینک را بردارید.
  4. یک بالش یا شیء نرم زیر سر فرد قرار دهید.
  5. تا زمانی که تشنج پایان یابد و فرد کاملاً به هوش بیاید یا کمک‌های پزشکی برسد، کنار او بمانید.

این اقدامات ساده می‌توانند به حفظ ایمنی فرد در حین تشنج کمک کنند و از آسیب‌های احتمالی جلوگیری نمایند. همچنین، حضور شما می‌تواند در ارائه اطلاعات دقیق به پرسنل اورژانس در صورت نیاز، بسیار مفید باشد.

چه چیزی باعث تشنج میشود؟

چه زمانی باید با اورژانس (۱۱۵) تماس بگیرید؟

اگرچه علائمی مانند تشنج و از دست دادن هوشیاری می‌توانند نگران‌کننده باشند، اما هر تشنجی لزوماً یک اورژانس پزشکی نیست. با این حال، در موارد زیر باید فوراً کمک اورژانسی درخواست کنید:

  1. اولین تجربه تشنج
  2. وقوع تشنج دوم بلافاصله پس از تشنج اول
  3. مشکل در تنفس یا بازگشت هوشیاری
  4. آسیب دیدگی ناشی از تشنج
  5. تشنج همراه با دیابت، بیماری قلبی یا در دوران بارداری
  6. تشنجی که بیش از پنج دقیقه طول بکشد
  7. وقوع تشنج در آب

 

اگر نگران هستید و این علائم را تجربه می‌کنید، حتماً با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنید. تشخیص به موقع و مدیریت صحیح تشنج می‌تواند در پیشگیری از عوارض جدی و بهبود کیفیت زندگی بسیار مؤثر باشد.

سخن پایانی

بروز تشنج در بزرگسالان بدون سابقه صرع امری ممکن است و می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. عوامل بالقوه‌ای مانند عفونت‌های سیستم عصبی مرکزی، تومورهای مغزی، سکته مغزی و آسیب‌های مغزی می‌توانند باعث تشنج شوند.

همچنین، مصرف یا قطع ناگهانی برخی مواد، از جمله الکل، نیز می‌تواند تشنج را تحریک کند. نوع تشنج به علت زمینه‌ای آن بستگی دارد.

 اگر برای اولین بار دچار تشنج شدید، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی می‌توانند با بررسی‌های دقیق، علت اصلی را تشخیص داده و در صورت نیاز، برنامه درمانی مناسبی را ارائه دهند. تشخیص و درمان به موقع می‌تواند در پیشگیری از عوارض احتمالی و بهبود کیفیت زندگی نقش مهمی داشته باشد.